Twardy limit (po angielsku, Hard cap) to sztywny górny limit finansowania ustalony przez organizatorów podczas przeprowadzania ICO, IEO lub innej formy początkowej oferty tokenów. Gdy tylko kwota zebranych funduszy osiągnie określony limit, sprzedaż tokenów automatycznie się zatrzymuje, nawet jeśli zainteresowanie inwestorów trwa. W ten sposób zespół z góry ustala maksymalną kwotę kapitału, jaką jest gotów zaakceptować dla konkretnego planu projektu.
Twardy limit zazwyczaj rozpatruje się razem z inną miarą — miękkim limitem, tj. minimalną kwotą potrzebną do uruchomienia projektu. Jeśli fundusze nie osiągną miękkiego limitu, oferta często uznawana jest za nieudaną, a wkłady są zwracane uczestnikom. Pomiędzy tymi dwoma progami projekt uznawany jest za sfinansowany, a twardy limit pokazuje sufit jego ambicji.
Dlaczego potrzebny jest twardy limit
- Chroni inwestorów przed nadmiernym wydawaniem tokenów i rozcieńczeniem ich wartości.
- Demonstracja dyscypliny zespołu i realizmu budżetu.
- Pomaga ocenić, jak uzasadnione są potrzeby kapitałowe projektu.
Nadmiernie wysoki twardy limit bez wyraźnego uzasadnienia wydatków często uważany jest za sygnał ostrzegawczy, dlatego przed uczestnictwem w ofercie inwestorzy analizują, jak określony limit, plan projektu i dystrybucja tokenów odnoszą się do siebie.
