Tavi Costa uważa, że Bitcoin jest niedowartościowany, gdy cykl podwyżek stóp Fed dobiega końca

Teza Costy dotycząca Bitcoina i jej kontekst makroekonomiczny

Tavi Costa, założyciel i dyrektor generalny Azuria Capital, uważa, że Bitcoin jest mocno niedowartościowany, i oczekuje — jak to określa — gwałtownych ruchów cenowych zarówno Bitcoina, jak i srebra, gdy cykl podwyżek stóp procentowych przez Rezerwę Federalną dobiegnie końca. Są to jego poglądy rynkowe, a nie przesądzone scenariusze. Zarys wywiadu wskazuje główną tezę, ale nie zawiera modelu wyceny, celu cenowego, ram czasowych ani obliczeń, które pozwoliłyby czytelnikom sprawdzić, na jakiej podstawie Costa ją formułuje.

Argumentacja Costy opiera się na dwóch czynnikach, które jego zdaniem będą kształtować nadchodzącą dekadę: słabszym dolarze amerykańskim i tłumionych rentownościach. Zarys zestawia te oczekiwania z uporczywą inflacją i wydatkami rządowymi, które określa jako wymykające się spod kontroli. Nie przedstawia liczbowych prognoz dotyczących inflacji, rentowności, wydatków ani kursu dolara, nie wyjaśnia też, jak te czynniki miałyby się kształtować. W dostępnych materiałach argumentacja makroekonomiczna stanowi więc deklarowany punkt widzenia, który uzasadnia preferencje inwestycyjne Costy, a nie skwantyfikowaną prognozę.

W wywiadzie opisano również pogląd Costy, że wielu byłych zwolenników Bitcoina rezygnuje z tego aktywa. Ta obserwacja stanowi część argumentacji na rzecz jego niedowartościowania, ale konspekt nie podaje żadnych miar nastrojów inwestorów, dowodów sprzedaży ani informacji o tym, kim są ci byli zwolennicy. Należy wyraźnie zachować to rozróżnienie: postrzegane rozczarowanie jest elementem tezy Costy, a nie dowodem na to, że Bitcoin osiągnął określoną wartość ani że nastroje się odwrócą.

Dlaczego łączy Bitcoina ze srebrem

Costa łączy Bitcoina ze srebrem, wskazując na możliwość zmiany sytuacji po zakończeniu cyklu podwyżek stóp procentowych przez Fed. Spodziewa się gwałtownych ruchów cen obu aktywów, ale konspekt nie precyzuje, czy ma na myśli wzrost, spadek, po którym nastąpi odbicie, czy zmienność w dowolnym kierunku. Nie podaje też daty zakończenia cyklu. To porównanie pomaga zrozumieć jego podejście inwestycyjne, ale nie należy traktować go jako precyzyjnej prognozy czasu ani gwarancji, że oba aktywa zachowają się podobnie.

W przedstawionym w wywiadzie rozumowaniu oba aktywa pełnią różne role: Bitcoin to aktywo, które Costa określa jako bardzo niedowartościowane, natomiast srebro i akcje spółek wydobywczych wskazuje jako swoją ulubioną inwestycję w aktywa materialne. W tytule jednego z rozdziałów opisano srebro i Bitcoina jako aktywa znajdujące się w bardzo podobnej sytuacji, ale dostarczony konspekt nie rozwija tego porównania. Można zatem napisać, że Costa dostrzega między nimi analogię, ale nie twierdzić, że mają identyczną podaż, zastosowanie czy zachowanie rynkowe.

Rozdział poświęcony złotu opisuje spadek o 30% w ramach tego, co określono jako długoterminową hossę. Konspekt nie podaje dat, szeregu cenowego ani definicji tego okresu, dlatego na podstawie dostępnych materiałów nie można niezależnie umiejscowić tej wartości w kontekście. Jej znaczenie polega na tym, że Costa najwyraźniej odróżnia znaczącą korektę od długoterminowego spojrzenia na złoto. Takie ujęcie nie dowodzi, że ten sam schemat musi wystąpić w przypadku Bitcoina lub srebra.

Akcje spółek wydobywczych, podaż i popyt przemysłowy

Preferowanie przez Costę akcji spółek wydobywczych przedstawiono jako transakcję makroekonomiczną; jeden z rozdziałów wprost pyta, dlaczego wyglądają one jak makroarbitraż. To charakterystyka jego argumentacji, a nie dowód na to, że akcje te zapewniają zyski wolne od ryzyka lub gwarantowane w sposób mechaniczny. W konspekcie nie wskazano konkretnych spółek, miar wyceny ani założeń operacyjnych. Czytelnicy mogą wywnioskować, że Costa postrzega spółki wydobywcze jako sposób na wyrażenie poglądu na temat twardych aktywów, jednak brakuje szczegółów niezbędnych do oceny tego poglądu.

Zarys wskazuje również na ograniczony free float i portfel spółek wydobywających srebro w 65%. Nie wyjaśnia, czego dotyczy ten odsetek, do którego portfela lub grupy się odnosi ani jak definiuje się ograniczony free float. Te szczegóły mają znaczenie, ponieważ skoncentrowana ekspozycja i ograniczona liczba dostępnych akcji mogą mieć różne konsekwencje w zależności od kontekstu. Uzasadniony wniosek jest węższy: Costa uwzględnia te kwestie w swojej argumentacji na rzecz akcji spółek wydobywczych, ale informacje zawarte w nagłówku nie określają ich skali ani wpływu.

Popyt przemysłowy to kolejny element dyskusji o metalach. Tytuł rozdziału głosi, że bez metali nie byłoby rewolucji AI, łącząc temat technologii z zapotrzebowaniem na surowce; zarys nie wskazuje, o które metale, ilości ani projekty chodzi. Odrzuca również tezę, że złoto wytwarzane w laboratorium stanowi zagrożenie dla podaży metalu, i stwierdza, że kopalni srebra o wysokiej zawartości kruszcu nie da się po prostu stworzyć. Przedstawiono to jako argumenty Costy, bez danych dotyczących produkcji w dostarczonych materiałach.

Kwestie, których prognoza nie rozstrzyga

Takie ujęcie podaży pomaga wyjaśnić, dlaczego Costa przedkłada srebro i akcje spółek wydobywczych nad szeroką, niezróżnicowaną ekspozycję na aktywa materialne. Jak się wydaje, skupia się na trudnościach związanych z uruchamianiem wydobycia ze złóż srebra o wysokiej zawartości kruszcu oraz na ograniczeniach alternatyw, takich jak złoto wytwarzane w laboratorium, a także na potencjalnym popycie związanym z rozwojem AI. Zarys nie podaje jednak harmonogramów rozwoju kopalń, porównań kosztów ani prognoz popytu. Wskazuje uzasadnienie omawiane przez Costę, nie przedstawiając dowodów ani założeń potrzebnych do jego pełnej oceny.

Zarys wywiadu obejmuje rozmowę o Brazylii po ponownym wyborze Luli oraz temat surowców. Nie zawiera szczegółów dotyczących polityki, poszczególnych surowców, ekspozycji spółek ani mechanizmu łączącego sytuację polityczną Brazylii z pomysłami inwestycyjnymi Costy. Temat pokazuje, że jego rozmowa wykracza poza warunki monetarne w USA i obejmuje także rynki surowcowe, ale nie uzasadnia wniosków na temat prawdopodobnej polityki Brazylii ani kierunku zmian cen jakichkolwiek aktywów. Kwestie te pozostają otwarte w przedstawionym materiale.

Kluczowa niewiadoma dotyczy tego, czy wystąpią warunki, których oczekuje Costa, i czy przyniosą Bitcoinowi, srebru lub akcjom spółek wydobywczych korzyści, jakich się spodziewa. Zarys nie podaje prognozowanych terminów, docelowych cen ani danych na ich poparcie, a także nie wyjaśnia, jak będzie przebiegać cykl Fedu ani jak będą zmieniać się kurs dolara i rentowności. Przedstawia tezę inwestora, a nie pełny materiał analityczny. Pogląd Costy jest jasny; dowody i terminy potrzebne do jego oceny nie zostały określone.

Źródło: BitcoinMagazine