Delegowane Dowody Stawki (Delegated Proof of Stake, DPoS) to ewolucja klasycznego dowodu stawki, w której prawo do tworzenia bloków jest delegowane do ograniczonego kręgu wybranych węzłów. Zamiast tego, aby każdy posiadacz monet bezpośrednio uczestniczył w tworzeniu bloków, właściciele salda głosują na delegatów — producentów bloków, którym ufają, aby utrzymali działanie sieci. Im większy staw posiadacza głosu, tym większą wagę ma jego głos.
Działanie algorytmu jest zazwyczaj podzielone na dwa etapy. Pierwszym jest wybór grupy producentów bloków poprzez głosowanie posiadaczy. Drugim jest sporządzenie harmonogramu, według którego wybrane węzły tworzą bloki na zmianę. Takie podejście zapewnia wysoką przepustowość i szybkie potwierdzenie transakcji, ponieważ koordynacja jest obsługiwana przez niewielką liczbę wcześniej znanych i aktywnych uczestników.
Cechy podejścia
- posiadacze monet kontrolują sieć poprzez głosowanie i mogą ponownie wybierać delegatów;
- nieszczerych producentów bloków można usunąć poprzez głosowanie na innych;
- wysoka prędkość i wydajność dzięki ograniczonej liczbie walidatorów.
Pomysły DPoS były wykorzystywane w projektach takich jak BitShares i były wspomniane w wielu innych protokołach dowodu stawki. Krytycy wskazują na ryzyko względnej centralizacji, ponieważ sieć w rzeczywistości polega na małej grupie delegatów. Z kolei zwolennicy podkreślają, że wbudowany mechanizm głosowania przywraca kontrolę posiadaczom monet, którzy są najbardziej zainteresowani stabilnym działaniem sieci.
