Dowód pojemności (Proof of Capacity, PoC; czasami nazywany Dowodem Przestrzeni) to algorytm konsensusu, w którym główną rolę odgrywa nie moc obliczeniowa procesorów, ale ilość wolnego miejsca na dysku. Górnicy wypełniają z wyprzedzeniem dyski twarde przygotowanymi zestawami danych (tzw. plotowanie), a następnie podczas poszukiwania bloku szybko sprawdzają te dane. Im więcej miejsca przydzielonego, tym większa szansa na zdobycie prawa do stworzenia następnego bloku.
Główną zaletą tego podejścia jest efektywność energetyczna. W przeciwieństwie do dowodu pracy, gdzie sprzęt nieustannie wykonuje ciężkie obliczenia, tutaj główny ciężar spoczywa na dyskach twardych, a zużycie energii pozostaje niskie. Obniża to barierę wejścia: można uczestniczyć na zwykłym komputerze z dużym dyskiem, bez specjalistycznych i drogich urządzeń.
Dodatkowe funkcje
- odporność na ukryte kopanie: trudno jest niezauważalnie zająć terabajty na cudzym komputerze;
- ponowne wykorzystanie wcześniej przygotowanych danych bez ciągłych przeliczeń;
- bardziej dostępny udział dla szerokiego kręgu użytkowników.
Wśród wad zauważa się zwiększone zużycie dysków, a także ryzyko centralizacji, jeśli niektórzy uczestnicy posiadają szczególnie dużą przestrzeń dyskową. Niemniej jednak, PoC jest uważany za jedną z "zielonych" alternatyw dla energochłonnego kopania.
