Gigahashe/sek (Gigahashe na sekundę, skrót GH/s) to jednostka mierząca prędkość haszowania, czyli liczbę prób obliczenia ważnego hasza, które urządzenie wykonuje na sekundę. Jeden gigahash to miliard operacji haszujących. W istocie, ten wskaźnik odzwierciedla "wydajność" sprzętu do kopania w taki sam sposób, w jaki gigaherce charakteryzują prędkość zegara procesora.
Im wyższa hashrate urządzenia, tym większe jego szanse na znalezienie odpowiedniego bloku i zdobycie nagrody w sieci działającej na algorytmie Proof-of-Work. Jednostki miary rosną w miarę wzrostu mocy sprzętu:
- kilohash/s (KH/s) — tysiące operacji;
- megahash/s (MH/s) — miliony;
- gigahash/s (GH/s) — miliardy;
- terahash/s (TH/s) i więcej — biliony i więcej.
Na początku kopania, karty graficzne z wartościami w megahashach były wystarczające. Wraz z pojawieniem się specjalistycznych urządzeń ASIC, wydajność wzrosła o rzędy wielkości, a dziś przemysłowy sprzęt częściej oceniany jest w terahashach i petahashach. Gigahashe pozostają natomiast wygodną jednostką pośrednią do porównań.
