
Agenci AI wkraczają w kryptowaluty poprzez portfele, giełdy, aplikacje płatnicze, systemy handlowe i narzędzia portfelowe. Gdy agent otrzyma uprawnienia do podpisywania, może przygotowywać transakcje, rebalansować aktywa, opłacać faktury, korzystać z inteligentnych kontraktów i poruszać się po aplikacjach on-chain z prędkością oprogramowania.
Tworzy to nową kategorię produktów wokół kontrolowanej autonomii. Użytkownik zachowuje własność funduszy, podczas gdy oprogramowanie zajmuje się powtarzalnym wykonywaniem zgodnie z wcześniej ustalonymi zasadami.
BeInCrypto rozmawiało z Fernando Lillo Aranda, CMO w Zoomex; Federico Variola, CEO Phemex; oraz Adrianem Wallem, dyrektorem zarządzającym Digital Sovereignty Alliance, na temat wczesnych przypadków użycia, zatwierdzania transakcji, limitów użytkowników, aktywności on-chain i nowych ryzyk, gdy agenci uzyskają dostęp do funduszy.
Płatności na pierwszym miejscu
Adrian Wall postrzega płatności jako najwcześniejszy główny przypadek użycia dla agentów AI, ponieważ mandaty płatnicze można zawęzić według kwoty, odbiorcy, rodzaju aktywów i czasu.
„Płatności są najwcześniejszym przypadkiem użycia, ponieważ parametry są dobrze zdefiniowane, a mandat jest ograniczony,”powiedział Wall.
Stablecoiny sprawiają, że płatności transgraniczne są naturalnym obszarem działalności agentów, szczególnie na rynkach, gdzie przelewy bankowe pozostają wolne, drogie lub trudne do uzgodnienia.
„Płatności transgraniczne są szczególnie przekonujące, biorąc pod uwagę tarcia w tradycyjnym bankowości i udowodnioną efektywność stablecoinów,”powiedział Wall.
Zarządzanie handlem i portfelem jest również gotowe z technicznego punktu widzenia, ale Wall kładł większy nacisk na zarządzanie niż na wykonanie.
„Zarządzanie handlem i portfelem jest dzisiaj wystarczająco dojrzałe technicznie,” powiedział, dodając, że trudniejszym wyzwaniem jest „czy ramy autoryzacji i limity strat są wystarczająco zaawansowane, aby zapobiec dryfowaniu mandatu agenta poza to, co użytkownik zamierzał.”
Tożsamość może zająć więcej czasu, chociaż Wall powiedział, że zdecentralizowane identyfikatory i weryfikacja wspomagana przez agenta mogą zmniejszyć potrzebę powtarzającej się autoryzacji w rozproszonych usługach cyfrowych.
„Połączenie zdecentralizowanych identyfikatorów i weryfikacji napędzanej przez agenta jest obiecujące, ponieważ może zmniejszyć obciążenie użytkowników, którzy obecnie wielokrotnie się autoryzują w rozproszonych systemach,”powiedział Wall.
Zatwierdzenia portfela potrzebują kontroli transakcji na poziomie transakcji
Portfele zostały zbudowane wokół przeglądu ludzkiego, podczas gdy agenci mogą przygotować wiele działań w różnych aplikacjach, umowach i miejscach. Wall powiedział, że projekt portfela musi teraz połączyć wybory produktów z oczekiwaniami politycznymi.
„Pytanie o zatwierdzenie to miejsce, w którym polityka i projekt produktu muszą się zbiegać, i to tam przemysł ma najwięcej pracy do wykonania,”powiedział Wall.
Silny model zatwierdzania daje agentom ograniczoną władzę do rutynowych działań, wymagając jednocześnie przeglądu ludzkiego dla wypłat, dźwigni, nowych umów i dużych wymian.
„To, czego potrzebujemy, to model autoryzacji warstwowej, w którym poziom kontroli odpowiada potencjalnemu wpływowi transakcji,”powiedział Wall.
To podejście może oddzielić monitorowanie, przygotowanie transakcji, wykonanie i ruchy funduszy. Użytkownik może zezwolić agentowi na obserwację pozycji i przygotowanie transakcji, jednocześnie zastrzegając wypłaty i dostęp do nowych kontraktów do ręcznej akceptacji.
Dostęp do funduszy powinien rosnąć w etapach
Fernando Lillo Aranda powiedział, że agenci AI mogą poprawić automatyzację, ale użytkownicy powinni stopniowo udostępniać dostęp do kapitału.
„Agenci AI mogą odblokować automatyzację, ale dostęp do kapitału powinien zawsze być stopniowy,”powiedział Lillo Aranda.
Opisał ten proces jako stopniową drogę od obserwacji do pomocy i wykonania. W praktyce agent najpierw monitoruje i rekomenduje, następnie przygotowuje działania do akceptacji, później otrzymuje ograniczone prawa do wykonania, a ostatecznie zajmuje się większym mandatem po niezawodnym działaniu.
Kontrole kapitałowe są na pierwszym miejscu. Lillo Aranda powiedział, że użytkownicy powinni„ograniczyć maksymalną alokację, dzienną stratę, rozmiar pozycji i kwoty wypłat.”
Kontrole uprawnień są następne. Użytkownicy powinni„oddzielić uprawnienia do monitorowania, handlu, rebalansowania i ruchów funduszy,” powiedział.
Limity czasowe również zmniejszają ekspozycję na stare zatwierdzenia. Lillo Aranda powiedział, że dostęp agenta powinien „wymagać okresowej ponownej autoryzacji zamiast stałego dostępu.”
Granice rynku mogą uniemożliwić agentom dostęp do aktywów, miejsc lub poziomów dźwigni poza strefą komfortu użytkownika. Użytkownicy powinni „ograniczyć aktywa, dźwignię, miejsca i warunki zmienności, w których agent może działać,” powiedział.
Ludzki nadzór pozostaje ostateczną barierą. Lillo Aranda wskazał na „natychmiastowe wstrzymanie, progi zatwierdzenia, powiadomienia i mechanizmy przywracania” jako istotne kontrole użytkownika.
Wall również umieścił limity wydatków w centrum ochrony użytkownika. Powiedział, że użytkownicy powinni zaczynać od niskich kwot i podnosić limity tylko po zaobserwowaniu, jak agent zachowuje się w różnych warunkach rynkowych i typach instrukcji.
„Pierwszym i najważniejszym limitem jest limit wydatków, ustalony na niskim poziomie na początku i dostosowywany w górę tylko w miarę jak użytkownik zyskuje pewność co do zachowania agenta w różnych warunkach rynkowych i typach instrukcji,”powiedział Wall.
Powyżej ustalonego progu, zatwierdzenie przez ludzi powinno pozostać w mocy, nawet po tym, jak agent zbuduje dobrą reputację.
„Asymetria między przerwanym transakcją a nieautoryzowaną prawie zawsze faworyzuje przerwanie,”powiedział Wall.
Wolumen On-Chain potrzebuje celu ekonomicznego
Federico Variola powiedział, że agenci AI mogą tworzyć znaczącą aktywność on-chain, ponieważ aplikacje blockchain pozwalają oprogramowaniu poruszać się w wielu produktach i strategiach.
„Tak, agenci AI mogą tworzyć znaczący wolumen on-chain, szczególnie ponieważ środowiska on-chain oferują kompozycyjność i elastyczność w różnych strategiach,” powiedział Variola.
Te strategie mogą obejmować handel spotowy, wieczyste kontrakty terminowe, pożyczanie, zaciąganie pożyczek oraz przyszłe produkty powiązane z aktywami wykraczającymi poza rodzimą kryptowalutę.
„To może obejmować handel spotowy, wieczyste kontrakty terminowe, pożyczanie, zaciąganie pożyczek, a w końcu produkty poza rodzimymi aktywami kryptograficznymi,” powiedział Variola.
Variola wyznaczył granicę między aktywnością o zastosowaniu ekonomicznym a rekurencyjnym handlem wśród agentów.
„Wiele dzisiejszej aktywności on-chain wciąż jest napędzane przez ludzkie emocje i chciwość,”powiedział.
W jego opinii, trwała objętość agentów zależy od aktywności związanej z produktywnym wykorzystaniem w ekosystemach on-chain.
„Agenci muszą tworzyć lub wspierać rzeczywistą wartość ekonomiczną,” powiedział Variola.
Wall spodziewa się, że wiele dzisiejszej aktywności agentów zacznie się w kontrolowanych środowiskach aplikacji, zanim przeniesie się on-chain, gdy produkty i zasady dojrzeją.
„Agenci na publicznych blockchainach mogą uzyskać dostęp do znacznie większej liczby kontrahentów, aktywów i protokołów niż jakikolwiek zamknięty ekosystem pozwala,”powiedział Wall.
Spodziewa się, że najpierw pojawią się handel i arbitraż, a następnie aktywność skarbcowa i rozliczeniowa.
„Wpływ pojawi się w objętości, zanim pojawi się w wartości, najpierw napędzany przez handel wysokiej częstotliwości i arbitraż, a później przez zarządzanie skarbem i rozliczenia instytucjonalne,”powiedział Wall.
Ruchy ryzyka agenta w tempie oprogramowania
Gdy agenci zyskają prawa do podpisywania, znane ryzyka kryptowalutowe stają się szybsze i trudniejsze do opanowania. Wall podkreślił dryf mandatu, propagację exploitów, manipulację percepcją i skorelowane zachowanie rynku.
„Kiedy oprogramowanie może handlować, podpisywać i wchodzić w interakcje z inteligentnymi kontraktami w imieniu użytkownika, cztery znane ryzyka stają się nowo niebezpieczne,”powiedział Wall.
Pierwszym problemem jest dryf mandatu, gdzie agent wykracza poza pierwotny zestaw instrukcji użytkownika.
„Agenci mogą przekroczyć swój mandat,”powiedział Wall.
Drugim problemem jest prędkość. Eksploatacja może przechodzić przez wiele połączonych portfeli lub kontraktów, zanim użytkownik zauważy szkody.
„Eksploatacje mogą się rozprzestrzeniać z prędkością maszyny przez każdy portfel, którego dotyka agent, zanim jakikolwiek człowiek to zauważy,”powiedział Wall.
Trzeci problem wynika z manipulowanych danych wejściowych. Napastnicy mogą dostarczać agentowi fałszywe polecenia, skażone dane lub złośliwe informacje o kontraktach, powodując szkodliwe działania, nawet gdy użytkownik zachowuje kontrolę nad kluczem.
Zachowanie rynku stwarza kolejne zmartwienie, gdy wielu agentów polega na podobnych źródłach danych, strategiach i modelach. W takich warunkach wiele systemów może sprzedawać, przeorganizowywać lub wycofywać płynność w tym samym czasie.
Wall powiedział, że rynki mogą się destabilizować, gdy agenci „reagują racjonalnie na te same dane wejściowe w tym samym czasie.”
Ostateczne myśli
Agenci AI najpierw dotrą do portfeli kryptowalutowych poprzez ograniczone zadania: płatności, przeorganizowywanie, subskrypcje, handel i wsparcie portfela. Te przypadki użycia mogą działać w ramach określonych limitów, mierzonych uprawnień i regularnej kontroli użytkownika.
Najsilniejszy model portfela skoncentruje się na kontrolowanej autonomii: ograniczone uprawnienia, klucze sesyjne, limity wydatków, okna odnawiania, białe listy kontrahentów, progi zatwierdzeń, powiadomienia i kontrole wstrzymania awaryjnego.
Wolumen on-chain może rosnąć, jeśli agenci zajmują się płatnościami, rozliczeniami, skarbem i operacjami aktywów związanymi z wykorzystaniem ekonomicznym. Rekurencyjne handel wśród agentów może zwiększyć liczbę transakcji, ale trwała wartość pochodzi z aktywności związanej z ludźmi, firmami, aktywami i usługami.
Źródło: BeInCrypto




