Kopanie w chmurze (kopanie w chmurze) to model kopania kryptowalut, w którym użytkownik nie kupuje sprzętu samodzielnie, lecz wynajmuje moc obliczeniową od firmy posiadającej centrum danych. Klient płaci za określoną ilość hashrate'u na uzgodniony okres i otrzymuje część wydobytej kryptowaluty proporcjonalnie do wynajętej mocy, pomniejszoną o opłaty usługi.
Główną zaletą tego podejścia jest niski próg wejścia: nie ma potrzeby rozumienia, jak ustawiać sprzęt ani radzić sobie z chłodzeniem, hałasem i zasilaniem. Jednak model ten ma również istotne wady: użytkownik jest całkowicie zależny od dobrej woli dostawcy i nie ma bezpośredniej kontroli nad sprzętem.
Ryzyka związane z kopaniem w chmurze
- Wśród usług znajdują się oszukańcze schematy przebrane za kopanie.
- Opłacalność zależy od trudności sieci i opłat i może okazać się niższa niż oczekiwano.
- Umowy często zawierają warunki, które pozwalają na wstrzymanie wypłat.
Przed skorzystaniem z kopania w chmurze ważne jest, aby dokładnie zbadać reputację usługi, warunki umowy oraz przejrzystość jej operacji. Taki model nie może zagwarantować dochodu, a zainwestowane środki są narażone na znaczne ryzyko.
