Dno (bottom) to najniższy punkt spadku ceny aktywa w określonym czasie, po którym cena zaczyna rosnąć lub przynajmniej przestaje spadać. Pojęcie to jest aktywnie wykorzystywane w analizie technicznej i handlu do opisu dolnej granicy ruchu cenowego, gdzie presja sprzedaży ustępuje miejsca zainteresowaniu kupujących.
Identyfikacja dna ma praktyczne znaczenie: w jego pobliżu cena jest uważana za stosunkowo niską, co potencjalnie tworzy warunki do zakupu. Jednak określenie momentu, w którym dno się formuje w czasie rzeczywistym, jest niezwykle trudne — staje się oczywiste dopiero po odwróceniu. Próba zgadnięcia minimum, którą traderzy nazywają łowieniem dna (bottom-fishing), wiąże się z wysokim ryzykiem, ponieważ ruch w dół może się utrzymać.
Znaki możliwego dna
- Spowolnienie tempa spadku ceny;
- Wzrost wolumenów handlowych przy odwróceniu;
- Formowanie charakterystycznych wzorów odwrócenia na wykresie;
- Sygnaly z wskaźników technicznych o warunkach wyprzedania.
Przeciwieństwem dna jest szczyt — lokalne lub globalne maksimum ceny. Kompetentna praca z poziomami opiera się na analizie kombinacji czynników, a nie pojedynczego sygnału.
