Nowy Jork, USA, 17 września 2026 r., Chainwire. Edel ogłosił rozszerzenie działań na rzecz instytucji na rynkach tokenizowanych akcji i surowców w sieci Canton. Kieruje nimi członek zarządu Brad Klaas, weteran rynku pożyczek papierów wartościowych i usług prime brokerage, którego kariera obejmuje poprzedników BlackRock oraz Franklin Templeton. Działania te podejmowane są w czasie, gdy największe instytucje Wall Street przenoszą aktywa do łańcucha bloków i stają przed trudniejszym pytaniem: do czego te aktywa mogą służyć po przeniesieniu i czy odpowiedź daje instytucjom przekonujący powód do zmiany.
W ramach tych działań Edel dołączył do grupy roboczej branży DTC Digital Assets Solutions, zwołanej w celu przekazania uwag na temat utworzenia usługi tokenizacji DTCC.
Edel pomoże kształtować te prace wraz z ponad 100 innymi członkami, w tym instytucjami kluczowymi dla amerykańskiego rynku kapitałowego, takimi jak NYSE, BlackRock, Goldman Sachs, JPMorgan i Citadel Securities. Oczekuje się, że usługa tokenizacji DTCC zostanie uruchomiona w IV kwartale 2026 r.
Przez większą część ostatniej dekady nad technologią blockchain i rynkami kapitałowymi wisiało pytanie, czy te dwa pojęcia w ogóle do siebie pasują. W dużej mierze odpowiedź jest już znana. BlackRock stokenizował fundusze. JPMorgan zbudował oparte na blockchainie systemy rozliczeń.
Franklin Templeton przeniósł produkty inwestycyjne do łańcucha bloków. The Depository Trust & Clearing Corporation,
Jednak gdy nowość związana z emisją przestaje robić wrażenie, coraz wyraźniej daje o sobie znać mniej wygodna rzeczywistość. Umieszczenie aktywa na blockchainie nie sprawia automatycznie, że staje się ono użyteczne w mechanizmach globalnych finansów. Rynki, na których funkcjonuje, nadal muszą działać.
Klaas dobrze zna te wymagania. Pytania, z którymi mierzą się dziś finanse on-chain, coraz bardziej przypominają te, nad którymi pracuje od dziesięcioleci.
Więcej niż token
Pierwszą erę tokenizacji aktywów rzeczywistych zdominowały pytania o emisję. Jak fundusz może emitować udziały, korzystając z infrastruktury blockchain? To pytanie nadal ma znaczenie, ale wartość aktywów finansowych nigdy nie wynikała wyłącznie z rejestru, w którym są zapisane. Zależy od wszystkiego, co może się z nimi dziać.
Na tradycyjnych rynkach aktywa rzadko pozostają nieruchome. Akcje są pożyczane. Obligacje skarbowe służą jako zabezpieczenie. Pozycje są finansowane, obejmowane wymogami dotyczącymi depozytu zabezpieczającego, rozliczane i przenoszone między instytucjami. Dealerzy pożyczają papiery wartościowe, by zapewniać płynność na rynku, fundusze hedgingowe — by zajmować krótkie pozycje, a duzi właściciele aktywów pożyczają portfele, które w przeciwnym razie pozostawałyby niewykorzystane. Ta infrastruktura rzadko trafia na pierwsze strony gazet. To właśnie w niej rozgrywa się jednak znaczna część współczesnych finansów.
To stwarza realne zagrożenie dla ruchu tokenizacji. Jeśli tokenizowany papier wartościowy jest przedmiotem obrotu w odizolowanej puli płynności, nie można go efektywnie wykorzystać jako zabezpieczenia ani połączyć z systemami, na których instytucje już polegają, tokenizacja może po prostu stworzyć kolejną odizolowaną strukturę. Największą korzyścią jest zapewnienie programowalności aktywom bez pogarszania funkcjonowania otaczającego je rynku.
Oznacza to konieczność zajęcia się płynnością, prywatnością, rozrachunkiem i kredytem. Wymaga też zrozumienia, dlaczego istniejące rozwiązania działają tak, a nie inaczej.
Czego Wall Street już się nauczyło
Na początku kariery Klaas kierował globalnymi operacjami pożyczania papierów wartościowych w Wells Fargo Investment Advisors — firmie, która przekształciła się w Barclays Global Investors, a później została przejęta przez BlackRock. Jak mówi, rozwinął te operacje z nieco ponad 1 mld do niemal 40 mld dolarów, zanim odszedł w 1998 roku. W tym czasie aktywa firmy pod zarządzaniem wzrosły z około 400 mld do 1,2 bln dolarów.
Później rozwijał działalność w obszarze prime brokerage i handlu elektronicznego, a następnie przez ponad cztery lata pracował w Franklin Templeton nad tokenizowanymi produktami zabezpieczającymi dla klientów instytucjonalnych oraz partnerstwami. Jego doświadczenie obejmuje zarówno mechanizmy pozwalające instytucjom efektywnie wykorzystywać portfele inwestycyjne, jak i próby przeniesienia tych funkcji do łańcucha bloków.
Ta ścieżka kariery ma znaczenie, bo oba rynki zaczynają się przenikać. Pożyczanie papierów wartościowych pozwala zamienić pasywny portfel w kapitał, który przynosi zyski, ale stojąca za nim infrastruktura stawia wysokie wymagania. Trzeba zarządzać ekspozycją na kontrahentów. Przemieszczają się zabezpieczenia, zmieniają się wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego, a papiery wartościowe trzeba odzyskiwać. Należy uwzględniać zdarzenia korporacyjne, a rozrachunek musi przebiegać niezawodnie.
Dziesiątki lat rozwijano infrastrukturę finansową, by ten proces wydawał się nudny. Blockchain zmienia niektóre mechanizmy, ale nie znosi tych zobowiązań.
Klaas dostrzega szansę w tym, jak łączą się te funkcje. Rozmawiając o tradycyjnym finansowaniu opartym na papierach wartościowych z Andrésem Soltermannem, dyrektorem generalnym i współzałożycielem Edel, opisuje „bardzo stare systemy, ustawione w określony sposób”. Zmiana tego, co może robić dane aktywo, często oznacza konieczność działania w ramach rozwiązań, których nie zaprojektowano tak, by wspólnie się dostosowywały. Z kolei jego zainteresowanie blockchainem wynika z możliwości komponowania: budowania funkcji finansowych, które mogą ze sobą współpracować i obsługiwać nowe zastosowania.
Ta elastyczność pomaga zrozumieć zainteresowanie Klaasa projektem Edel. Zapytany o to, jaką przewagę konkurencyjną token może dać firmie, wskazuje na możliwość wykorzystywania go w różnych obszarach działalności, zamiast ograniczania go do jednej aplikacji. W miarę rozwoju infrastruktury takie zastosowania mogą otworzyć różne źródła przychodów i aktywności – to, jak określa Klaas, „napędzanie koła zamachowego przychodów”. Dla kogoś, kto przez dziesięciolecia budował firmy wokół efektywnego wykorzystania aktywów, atrakcyjny jest token, którego rola gospodarcza może rosnąć wraz z rozwijającymi się wokół niego rynkami.
Jako członek zarządu Klaas zajmuje się strategią instytucjonalną, relacjami z kadrą kierowniczą wyższego szczebla w branży oraz kształtowaniem rynków Edel dla tokenizowanych akcji i surowców na Canton z myślą o uczestnikach instytucjonalnych. Włącza zespół w rozmowy z osobami decyzyjnymi z tradycyjnego sektora finansowego, a jednocześnie pomaga przełożyć ich wymagania handlowe i operacyjne na rynki tworzone przez Edel.
Canton nadaje tej dyskusji praktyczny wymiar: kwalifikujące się aplikacje mogą otrzymywać nagrody w Canton Coin za aktywność gospodarczą, którą wnoszą do sieci. W sierpniu Edel poinformował, że generuje „dziesiątki tysięcy przychodu dziennie”, co firma przypisuje tym nagrodom. To konkretny przykład szerszej szansy, o której mówi Klaas: czerpania korzyści z udziału w infrastrukturze, równolegle z działalnością zbudowaną na jej fundamentach.
Najważniejsze jest to, że jego wieloletnie doświadczenie pokrywa się z problemem, który właśnie wyłania się w świecie on-chain. Łączy ono technologię z decyzjami biznesowymi, od których zależy, czy instytucje z niej skorzystają.
Formuła zysku
Klaas trzeźwo ocenia zmiany zachodzące w instytucjach. Duże firmy mają ugruntowane źródła przychodów, wewnętrzne zobowiązania oraz inwestorów, których zgoda może być potrzebna, zanim zdecydują się na inne podejście. Jak twierdzi, ich gotowość do zmian zależy od „ich własnej formuły zysku”.
Ta obserwacja działa w obie strony. Instytucja ma niewiele powodów, by zastępować sprawnie działający system tylko dlatego, że istnieje nowsza technologia. Ma za to znacznie mocniejszy powód, by rozważyć rozwiązanie, które mogłoby obniżyć koszty finansowania, zwiększyć dostępność zabezpieczeń lub pozwolić jej prowadzić więcej działalności w oparciu o posiadane już aktywa.
Właśnie dlatego mobilność zabezpieczeń jest tak interesująca. Jeśli przeniesienie aktywów między systemami zajmuje godziny lub dni, instytucje mogą potrzebować dodatkowej płynności, by w tym czasie wywiązywać się ze zobowiązań. Jeśli kwalifikujący się papier wartościowy można sprawniej wykorzystać jako zabezpieczenie, część tego obciążenia finansowego może się zmniejszyć. Istniejący portfel mógłby wspierać działalność finansową, która w przeciwnym razie wymagałaby osobnej puli gotówki.
Te usprawnienia muszą uzasadniać koszt integracji i spełniać wymogi instytucji dotyczące ryzyka. Odpowiadają jednak bezpośrednio na kwestie ekonomiczne, o których mówi Klaas. Ta sama troska o rentowność, która sprawia, że firma niechętnie wprowadza zmiany, może skłonić ją do wdrożenia systemu, który w widoczny sposób poprawia wykorzystanie kapitału.
Tokenizowane aktywa potrzebują praktycznego zastosowania
Edel bada jedno z możliwych zastosowań tej koncepcji: czy papiery wartościowe tokenizowane przez DTC mogłyby być bezpośrednio uznawane za zabezpieczenie depozytu zabezpieczającego w ramach Edel Markets.
Obecnie firma koncentruje się na kontraktach futures bez daty wygaśnięcia na Canton. Jej szerszym celem jest stworzenie infrastruktury rynków kapitałowych, która zwiększy produktywność tokenizowanych aktywów, usprawniając ich przepływ, wykorzystanie do zabezpieczania pozycji oraz obsługę instytucji, które je posiadają.
Jeśli uda się ustanowić niezbędne mechanizmy, instytucja mogłaby przekazać kwalifikujący się papier wartościowy zamiast go sprzedawać lub pozyskiwać osobne środki pieniężne na pokrycie depozytu zabezpieczającego. Korzyść mogłaby wynikać ze zmniejszenia tarć między posiadaniem aktywa a jego wykorzystaniem.
Uznanie za zabezpieczenie depozytu zabezpieczającego wymaga jednak czegoś więcej niż tokena, który można przesyłać. Rynek przyjmujący aktywo musi je zaakceptować i odpowiednio wycenić, a także określić, co się stanie, jeśli pozycja straci na wartości lub kontrahent nie wywiąże się ze zobowiązań. Powiernictwo, uprawnienia i egzekwowalne prawa nadal pozostają częścią transakcji.
To właśnie tego rodzaju pytania łączą proponowane zastosowanie z doświadczeniem Klaasa. Deweloper z branży kryptowalut może wyjaśnić, na co pozwala ta technologia. Instytucja musi zrozumieć, jak to rozwiązanie wpisuje się w jej wymogi dotyczące finansowania, ryzyka i działalności operacyjnej. Jego wkład polega na pomaganiu w nawiązywaniu dialogu między tymi stronami.
Źródło: BeInCrypto
