3 najważniejsze rzeczy, które warto wiedzieć o ustawie CLARITY

Ustawa CLARITY o rynku aktywów cyfrowych przejdzie bardzo ważny test w Senacie 15 września, po ponad roku prac legislacyjnych nad projektem. Izba Reprezentantów przyjęła projekt H.R. 3633 w lipcu 2025 roku stosunkiem głosów 294 do 134, a senacka Komisja Bankowa przyjęła swoją wersję w maju 2026 roku stosunkiem głosów 15 do 9.

Później ustawodawcy połączyli prace komisji bankowej i rolnictwa, a lider większości w Senacie John Thune złożył wniosek o zakończenie debaty przed sierpniową przerwą, wyznaczając 15 września jako kolejny poważny sprawdzian.

To głosowanie nie oznacza ostatecznego przyjęcia ustawy. Senatorowie decydują w zasadzie, czy rozpocząć debatę, a jej zakończenie wymaga 60 głosów, więc republikanie potrzebują poparcia demokratów lub senatorów niezależnych. Po negocjacjach prowadzonych w czasie przerwy republikanie z Senatu przedstawili kolejne poprawki. Stwierdzili, że projekt uwzględnia ponad 115 postulatów demokratów, wprowadza nowe środki przeciwdziałania oszustwom i zmiany dotyczące niektórych platform zdecentralizowanych finansów (DeFi), a także jasno określa uprawnienia w zakresie kryptowalut przysługujące kasom oszczędnościowo-kredytowym.

Brian Armstrong, dyrektor generalny Coinbase, zaapelował o głosowanie „za”, zaznaczając, że rozwiązano również wcześniejsze zastrzeżenia firmy dotyczące kwestii niezbędnych do poparcia projektu.

Nieuzyskanie 60 głosów mogłoby jednak poważnie osłabić impet najdalej posuniętej próby Kongresu, by stworzyć kompleksowe ramy regulacyjne dla rynku kryptowalut — co wielu uważa za jej cel. Dlaczego? W tym artykule przedstawimy trzy najważniejsze korzyści, jakie ustawa CLARITY przynosi kryptowalutom.

Podział kompetencji między SEC i CFTC stanowi sedno ustawy

CLARITY ma przede wszystkim jasno określić, kto reguluje poszczególne obszary. Ramy prawne mają zachować uprawnienia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) w zakresie papierów wartościowych oraz niektórych transakcji związanych z pozyskiwaniem funduszy. Jednocześnie rozszerzają rolę Komisji ds. Handlu Kontraktami Terminowymi na Towary (CFTC) na kasowe rynki aktywów cyfrowych będących towarami oraz działających na nich pośredników.

Tekst wprowadza również pojęcie „aktywów pomocniczych”. Są to zasadniczo tokeny sieciowe, których wartość może zależeć od działań przedsiębiorczych lub zarządczych, przy czym same tokeny są traktowane jako towary, a emitenci muszą ujawniać określone informacje.

Obowiązki te mogą potencjalnie wygasnąć, gdy ustaną odpowiednie działania zarządcze. W praktyce projekt ma oddzielić sposób traktowania transakcji związanych z pozyskiwaniem funduszy na gruncie przepisów o papierach wartościowych (ICO, STO, IEO, emisje NFT itp.) od późniejszego statusu regulacyjnego samego tokena. To samo w sobie odpowiada na jedną z najdłużej utrzymujących się niepewności prawnych w branży.

Ochronie DeFi towarzyszy test decentralizacji

Drugą kwestią, którą ma rozwiązać ustawa, są finanse zdecentralizowane oraz samodzielne przechowywanie aktywów. Najnowsze poprawki dotyczą protokołów DeFi, które nie są zdecentralizowane. Chodzi o protokoły DeFi, które sprawiają wrażenie zdecentralizowanych, choć możliwe do zidentyfikowania podmioty zachowują nad nimi istotną kontrolę. W przypadku związanej z nimi działalności na kasowym rynku aktywów cyfrowych będących towarami obowiązywałby wymóg rejestracji w CFTC.

Szersze ramy uwzględniają uznaniowość, kontrolę, a także możliwość cenzurowania operacji przy ocenie, czy dany protokół jest zdecentralizowany. Jednocześnie chronią jednak niektórych twórców oprogramowania i uczestników sieci, których rola ogranicza się do tworzenia oprogramowania lub weryfikowania transakcji. Ponadto stanowią, że agencje federalne zasadniczo nie mogą powstrzymywać osób fizycznych przed korzystaniem z portfeli samoobsługowych.

Celem jest uregulowanie podmiotów, które faktycznie kontrolują usługi finansowe, bez automatycznego traktowania kodu open source lub rzeczywiście zdecentralizowanej infrastruktury tak samo jak scentralizowanych giełd.

Giełdy kryptowalut zostaną objęte formalnymi regulacjami federalnymi

Wreszcie, ale zdecydowanie nie mniej ważne, rozważane jest również uregulowanie firm, za pośrednictwem których większość Amerykanów kupuje i sprzedaje kryptowaluty. Ustawa CLARITY objęłaby giełdy, brokerów i dealerów towarów cyfrowych określonym federalnym systemem rejestracji i nadzoru. Oznaczałoby to odejście od obecnej sytuacji, w której podmioty te działają w oparciu o połączenie wymogów stanowych, działań egzekucyjnych oraz niejasnych i często nakładających się na siebie kompetencji federalnych.

Ramy te obejmują wymogi dotyczące zarówno ochrony klientów, jak i integralności rynku. Najnowsza propozycja Senatu nakłada również obowiązki wynikające z ustawy o tajemnicy bankowej na odpowiednich pośredników w obrocie kryptowalutami.

Zasadniczo oznacza to, że programy przeciwdziałania praniu pieniędzy, identyfikacja klientów, zgłaszanie podejrzanej działalności, a także przestrzeganie sankcji stałyby się integralną i wyraźnie określoną częścią federalnych ram regulacyjnych.

Przepisy przewidują również dodatkowe obowiązki informacyjne i zabezpieczenia mające przeciwdziałać nadużyciom osób mających dostęp do informacji poufnych, oszustwom oraz niewłaściwemu traktowaniu aktywów klientów.

Dlatego ustawa CLARITY to coś więcej niż tylko rozstrzygnięcie, czy poszczególne tokeny są papierami wartościowymi, czy towarami — mogłaby ustanowić kluczowe federalne zasady funkcjonowania całego rynku kryptowalut.

Źródło: CryptoPotato