Wyścig wart 7 mld dolarów o ochronę kryptowalut przed komputerami kwantowymi

Pomimo plotek i straszenia, komputery kwantowe są nadal lata świetlne od zagrożenia dla dzisiejszych systemów finansowych. Ale koszt przygotowań do nich staje się już rzeczywistością
W marcu badacze Google oszacowali, że wystarczająco zaawansowany komputer kwantowy mógłby złamać powszechnie używaną kryptografię eliptyczną 256-bitową w ciągu kilku minut. To ten sam poziom kryptografii, który jest używany przez portfele kryptowalut, systemy powiernicze, podpisy blockchain i dużą część infrastruktury bezpieczeństwa używanej przez instytucje finansowe.
Chociaż Dzień Q może nie być jutro, rządy zaczęły planować. Ponieważ ryzyko jest zbyt duże, aby je zignorować. USA przeznaczają miliardy dolarów na przeniesienie systemów federalnych na nowe standardy post-kwantowe, podczas gdy NIST chce, aby wrażliwe algorytmy zostały wycofane do 2035 roku.
Przejście jest znacznie trudniejsze dla kryptowalut. Aktywa warte miliardy mogą pozostawać nietknięte przez dziesięciolecia, stare portfele mogą nigdy nie zostać zaktualizowane, a instytucjonalne systemy powiernicze zostały zbudowane wokół kryptografii, którą komputery kwantowe mają złamać.
BeInCrypto rozmawiało z ekspertami z BitGo, Nethermind i społeczności kryptograficznej na temat tego, co ta migracja właściwie będzie obejmować — i kto ostatecznie za nią zapłaci.
Ryzyko kwantowe dla instytucjonalnych gigantów kryptowalut
Wszyscy trzej nasi rozmówcy zgadzają się co do jednego. Instytucje potrzebują pełnego rejestru, gdzie używana jest wrażliwa kryptografia, w tym systemy podpisów, sprzęt, procedury odzyskiwania, uwierzytelnianie i klucze długoterminowe.
Nigel Smart, który ma doktorat z teorii liczb obliczeniowych, opisuje to jako kryptograficzny wykaz materiałów.
“
NIST podobnie umieszcza odkrywanie i priorytetyzację blisko początku procesu przejścia.
Dla Akshaya Thakura z BitGo, instytucjonalna custodia wprowadza kolejny kluczowy wymóg.
„Instytucjonalna custodia opiera się na podpisywaniu progowym; klucz nigdy nie jest zbierany w jednym miejscu. NIST ustandaryzował dla prostoty wdrożenia, kompaktowości i konserwatyzmu. Możliwość stosowania progowego nie była ustandaryzowanym priorytetem. Falcon, który przyjęły Solana, Algorand i teraz TRON, nie ma obecnie wykonalnej konstrukcji progowej. To otwarty problem badawczy.”
NIST otworzył swoje pierwsze formalne zaproszenie do zgłaszania schematów progowych wielopartyjnych w styczniu 2026 roku, podczas gdy badania przedstawione na jego warsztatach MPTS wykazały poważne kary wydajnościowe dla podpisywania progowego z użyciem standardowych podpisów opartych na haszach.
Nitin Gaur z Nethermind, firmy inżynieryjnej specjalizującej się w infrastrukturze blockchain, mówi, że ten sam problem rozciąga się na systemy firmowe.
„Kryptograficzny inwentarz w całym majątku: każde użycie RSA, ECC i Diffie-Hellman w TLS, wydawaniu JWT, podpisywaniu kodu, korzeniach CA, uwierzytelnianiu API, oprogramowaniu układowym. To dziesięć do piętnastu procent kosztów programu i sto procent krytycznej ścieżki.”
Większe podpisy, większe koszty
Bezpieczeństwo post-kwantowe wiąże się z znacznie większymi kluczami i podpisami. ML-DSA-65 NIST używa podpisu o wielkości 3,309 bajtów i klucza publicznego o wielkości 1,952 bajtów, podczas gdy powszechnie używane podpisy krzywych eliptycznych mierzone są w dziesiątkach bajtów. Niektóre warianty SLH-DSA osiągają dziesiątki kilobajtów.
Na blockchainach, więcej bajtów oznacza większe zużycie pasma, wyższe wymagania dotyczące przechowywania i potencjalnie wyższe opłaty.
W sieciach proof-of-stake, Nigel Smart wskazuje również na trudność w efektywnym agregowaniu znormalizowanych podpisów post-kwantowych.
„Podpisy post-kwantowe mogą być znacznie większe niż dzisiejsze podpisy, co zwiększa obciążenie pasma, przechowywania i weryfikacji. W przestrzeni blockchain potrzebujemy podpisów (dla warstwy konsensusu w blockchainach proof-of-stake), które można łatwo agregować (co obecnie nie jest trywialne w przypadku znormalizowanych podpisów post-kwantowych).
Thakur oczekuje, że koszty związane z użytkownikami będą wyraźnie widoczne w czasie podpisywania, ponieważ większe ładunki przechodzą przez protokoły wielostronne i zwiększają opóźnienia.
Okresy hybrydowe, w których klasyczne i post-kwantowe podpisy działają razem, mogą dodatkowo zwiększać te koszty.
Problem przechowywania
Instytucjonalne przechowywanie zostało zbudowane wokół kryptografii krzywych eliptycznych, z MPC, modułami bezpieczeństwa sprzętowego, procedurami odzyskiwania i systemami zatwierdzania zaprojektowanymi odpowiednio. Zmiana podpisu wymaga zatem od kustoszy ponownej walidacji dużej części systemu kontrolnego wokół klucza.
Gaur mówi, że MPC samo w sobie nie oferuje odporności kwantowej.
„MPC rozdziela obliczenia, ale nie zmienia algorytmu: próg ECDSA w pięciu stronach to wciąż ECDSA. Komputer kwantowy wyprowadza klucz prywatny tylko z klucza publicznego, więc nie musi kompromitować żadnej strony i nie obchodzi go, ile ich jest. Każdy dolar wydany na rozdzielanie zaufania między sygnatariuszami kupuje dokładnie zero odporności kwantowej, a to nie jest dobrze rozumiane w instytucjach, które wierzą, że ich przechowywanie jest na najwyższym poziomie.”
Nigel Smart mówi, że jednymi z najtrudniejszych systemów do aktualizacji będą portfele, infrastruktura przechowawcza i inteligentne kontrakty już kontrolujące aktywa.
Bitcoin pokazuje, dlaczego czas ma znaczenie. Raport z czerwca 2026 roku oszacował, że około 1,7 miliona BTC wciąż znajduje się w wczesnych adresach, gdzie klucze publiczne są już ujawnione.
Wiele z tych monet może nigdy się nie poruszyć, pozostawiając je narażonymi, jeśli komputery kwantowe staną się wystarczająco potężne, zanim sieć zakończy swoją migrację.
Kto płaci za migrację?
Smart oczekuje, że odpowiedzialność będzie podzielona między deweloperów protokołów, kustoszy, dostawców usług i właścicieli aktywów, ponieważ każda grupa kontroluje inną część migracji.
Gaur zamiast tego argumentuje za centralnym budżetem z wyższym zarządem.
„Centralnie finansowane, własność CISO, zatwierdzone przez CFO wieloletnie linie, zarządzane tak, jak Y2K i LIBOR. Żaden dział biznesowy nie zgłosi budżetu na program bez przychodu i bez klienta, który pyta, a finansowane w ten sposób to się nie wydarzy.”
Publiczne blockchainy są trudniejsze do zarządzania, ponieważ nie ma jednego budżetowego właściciela, który mógłby zmusić każdego uczestnika do aktualizacji. Kustosz może wymienić swoje własne systemy podpisywania, ale nie może zmusić właścicieli uśpionych aktywów do przeniesienia funduszy ani narzucić zmian konsensusu w całej sieci.
Bezpieczeństwo internetu pokazuje, że duże migracje mogą rozpocząć się wcześnie. Do kwietnia 2026 roku Cloudflare zgłosił, że ponad dwie trzecie ruchu TLS generowanego przez ludzi docierającego do jego sieci już korzysta z ochrony post-kwantowej.
Nieprzewidziany koszt
Krypto wciąż brakuje wiarygodnej, ogólnoprzemysłowej oceny. Thakur wskazał, gdzie prawdopodobnie pojawią się największe koszty.
„Większość kosztów nie dotyczy kryptografii. To inwentaryzacja i mapowanie zależności. To sprzęt, który nie może być zaktualizowany i musi być wymieniony. To uruchamianie klasycznych i post-kwantowych systemów równolegle, podczas gdy udowadniasz, że nowy system zachowuje każdą kontrolę. To ponowne audytowanie i ponowne certyfikowanie. A jest jedna kategoria, która nie ma precedensu w żadnej wcześniejszej migracji kryptograficznej: płacenie opłat transakcyjnych on-chain za przenoszenie aktywów, przy rozmiarach podpisów post-kwantowych, na łańcuchach, gdzie te większe podpisy same podniosły opłaty.”
Nigel Smart skomentował harmonogram takiej migracji.
„Przejście prawdopodobnie zajmie lata, a nie miesiące, co sprawia, że wczesna inwentaryzacja, testowanie i etapowa migracja są preferowane w porównaniu do ostatniej chwili aktualizacji. Jednak wiele rządów i dużych firm znacznie przyspieszyło swoje harmonogramy przejścia w ciągu ostatnich kilku miesięcy.”
Daty już dają instytucjom wystarczająco dużo informacji do budżetowania. Ethereum dąży do podstawowych zabezpieczeń post-kwantowych około 2029 roku, podczas gdy harmonogram przejścia NIST rozciąga się do 2035 roku.
Niepewność dotyczy tego, kiedy pojawi się kryptograficznie istotny sprzęt kwantowy, podczas gdy cykle zamówień, wymiana sprzętu i redesign przechowywania już działają na harmonogramach mierzonych w latach.
Źródło: BeInCrypto