Wydanie 2036: Nadchodzą Suwerenowie

Bitcoin Magazine

Wydanie 2036: Nadchodzą Suwerenowie

Do roku 2036, wydobycie Bitcoina nie przypomina już tego sprzed pięciu lat, a tym bardziej sprzed dziesięciu. Model wydobywców Bitcoina, który dominował w krajobrazie wczesnych i średnich lat 2020-tych, już dawno zniknął. Te duże, często notowane na giełdzie, firmy wydobywcze szukały dużych partii taniej energii w głównie krajach pierwszego świata, które mogłyby zmonetyzować na dużą skalę. Te korporacje nie generowały własnej energii, ani większość z nich nie projektowała i nie produkowała swoich ASIC-ów. Szukały zbiegu atrakcyjnych warunków energetycznych od dostawcy energii, dostępnej ziemi w pobliżu infrastruktury stacji transformacyjnych i planowały zakup ASIC-ów na jak najkrótszy okres zwrotu inwestycji.

Kurczące się marże już w połowie dekady nadwyrężyły ten model biznesowy. Następnie eksplozja sztucznej inteligencji i centrów danych o wysokiej wydajności (AI/HPC) stworzyła bardziej opłacalne wykorzystanie energii elektrycznej podłączonej do sieci. To skutecznie zakończyło dostępność energii dla publicznych wydobywców Bitcoina na rynkach, do których się dostosowali. Wiele z nich po prostu wzięło swój model i nieco go zmieniło, aby dostosować się do rozbudowy centrów danych AI/HPC. Proces był podobny, a firmy, które skutecznie się przekształciły, zostały nagrodzone przez swoich akcjonariuszy. Przeciwnie było w przypadku tych publicznych firm wydobywczych, które nie zdołały zbudować bardziej tradycyjnych centrów danych.

W miarę jak era publicznych firm zajmujących się wydobywaniem Bitcoinów dobiegła końca, rządy zaczęły dostrzegać zalety wydobywania Bitcoinów dla rozszerzania i zarządzania krajową siecią energetyczną. Szybki wzrost w generacji często przewyższał zdolności przesyłowe niezbędne do szerszej łączności sieciowej, tworząc kieszenie energii elektrycznej, które nie mogły być dostarczane i wykorzystywane. Wiele narodów posiadało nadwyżkę energii w godzinach poza szczytem, ale niedobory podczas szczytów rano i wieczorem. Wiele sieci w Globalnym Południu nie miało nabywcy ani infrastruktury przesyłowej o wysokiej pojemności, aby eksportować nadwyżkę energii na rynkach z wyprzedzeniem.

Rosło przekonanie, że wydobywanie Bitcoinów z nadmiarowej energii elektrycznej jest równoznaczne z eksportowaniem energii przez internet, co czyniło kosztowną infrastrukturę przesyłową międzygraniczną zbędną dla tej konkretnej działalności sprzedażowej. Kraje zaczęły wykorzystywać wzór umów dotyczących wydobycia minerałów jako archetypy. W tych umowach powoływano wspólne przedsięwzięcie lub pojazd celowy między zagraniczną firmą wydobywczą a rządem. Firma wydobywcza wydobywała minerał, ale kraj otrzymywał tantiemę w postaci ustalonego procentu zysków, ponieważ był to zasób narodu.

Umowy dotyczące wydobycia Bitcoina na poziomie suwerennym były podobne. Nadwyżka energii była narodowym dobrem, tak jak minerały w ziemi, ale różnica polegała na temporalnym aspekcie energii elektrycznej. Każda godzina, w której ta nadwyżka nie była monetyzowana, ta energia elektryczna była nieproduktywna, co drobno zmieniało ekonomię elektrowni, która generowała tę energię. Jeśli godziny zamieniały się w dni, miesiące lub nawet lata, finanse w większości państwowych przedsiębiorstw energetycznych pogarszały się. Kraje coraz częściej podążały za pionierskimi narodami, takimi jak Bhutan, w podobnych umowach dotyczących wydobycia Bitcoina na poziomie suwerennym, gdyż zdawały sobie sprawę, że nie mogą sobie pozwolić na bierność.

Pod koniec lat 2020-tych, USA i Chiny prowadziły walkę o wpływy w światowych gospodarkach za pomocą swoich walut cyfrowych. Amerykanie eksportowali dolara poprzez stablecoiny, podczas gdy Chińczycy oferowali tanie zadłużenie, jeśli było denominowane w Renminbi, oraz oferowali linie swapowe z krajami w ramach Cyfrowego Juana, ich cyfrowej waluty banku centralnego wydawanej bezpośrednio przez Bank Chin. "Średnie mocarstwa", czyli kraje z rozwijającymi się gospodarkami i zdolnością do wpływania na swój region, ale będące o szczebel poniżej statusu wielkiego mocarstwa, starały się wydostać z centrum amerykańsko-chińskiej walki gospodarczej. Dla wielu Bitcoin był takim wyjściem.

Weźmy na przykład propozycję legislacyjną Strategic Bitcoin Reserve (SBR) w Brazylii w 2026 roku. Nie tylko skodyfikowała ona zdolność kraju do przeznaczenia do 5% rezerw narodowych na Bitcoin, ale także zniesiono podatek od zysków kapitałowych na Bitcoin i umożliwiono płacenie podatków w Bitcoinie. Inne średnie mocarstwa poszły w ich ślady, wprowadzając podobne środki adopcyjne. Dzięki dostosowaniu się na poziomie państwowym lub obywatelskim do neutralnego aktywa rezerwowego, które nie jest kontrolowane ani przez Amerykę, ani przez Chiny, udało im się uniknąć pułapki wyboru jednego systemu finansowego i wykluczenia się z drugiego.

Dla tych krajów, które przyjęły tę strategię i posiadały jakąkolwiek miarę niezależności energetycznej, wydobycie Bitcoina stało się najtańszą metodą akumulacji. Część energii dotychczas eksportowanej do sąsiadów była zatrzymywana w celu wydobycia Bitcoina. Obfity potencjał energetyczny bez pobliskiego odbiorcy lub połączenia z siecią, który wcześniej uznawano za niewykonalny do rozwoju, został teraz priorytetowo traktowany. Takie projekty stały się źródłem dumy, ponieważ rozszerzały portfel energetyczny kraju, jednocześnie tworząc miarę niezależności ekonomicznej.

Przykłady tego typu adopcji były rozproszone po całym świecie. Rosja częściowo zainicjowała tę strategię, przekształcając izolowaną produkcję energii w Syberii w aktywa odporne na sankcje podczas wojny z Ukrainą. Turcja zmniejszyła eksport do krajów takich jak Bułgaria i Irak oraz dalej rozwijała produkcję energii hydroelektrycznej w wschodniej części kraju. Brazylia i Indie podobnie rozwijały obfity potencjał hydroelektryczny w Amazonii i Himalajach, odpowiednio, z dala od centrów populacyjnych wzdłuż wybrzeża. Indonezja i Malezja w końcu znalazły odpowiednie zastosowanie dla ogromnej energii geotermalnej na wyspie Borneo. Etiopia przekształciła swoje prywatne sprzedaże energii elektrycznej dla górników Bitcoin w bardziej państwowe przedsięwzięcie z podziałem zysków między górników a ich fundusz suwerenny.

Te państwowe operacje wydobycia Bitcoin służyły jako plac zabaw do rozwijania praktyk zarządzania siecią przy użyciu obciążenia elektrycznego, które można ograniczyć, lub rezerwy mocy. Podczas gdy eksperci przez lata spierali się, czy systemy magazynowania energii w bateriach (BESS), czy wydobycie Bitcoin były lepszym popytem do dyspozycji, okazało się, że odpowiedzią była kombinacja obu, ze względu na różne i komplementarne cechy. Wydobycie Bitcoin może obsługiwać dużą skalę redukcji lub absorpcji obciążenia przez długie okresy czasu, podczas gdy baterie mogą reagować w milisekundach z precyzją, ale brakuje im zdolności do długoterminowego zarządzania z powodu ograniczonej pojemności magazynowej i ograniczonej liczby cykli w ich żywotności.

Połączenie odporności ekonomicznej i poprawy sieci, które te narody zyskały dzięki wydobyciu Bitcoina, wzbudziło zazdrość wśród ich regionalnych sąsiadów. W ciągu około pół dekady projekty wydobycia Bitcoina na poziomie suwerennym przeszły z postrzegania jako ryzykowne do niezbędnych. Nawet kraje z drogimi taryfami za energię elektryczną uznały, że bardziej opłacalne jest wprowadzenie wydobycia Bitcoina niż radzenie sobie z zmiennością odnawialnych źródeł energii tylko z BESS. ASIC, nawet te sprzed kilku pokoleń, sprzedawano przez pewien czas po zawyżonych cenach, gdy nagły popyt napędzany FOMO zyskał na sile. Wkrótce stało się bardziej wyjątkowe znaleźć ministerstwo energii bez integracji wydobycia Bitcoina niż takie z takim programem.

Teraz, gdy jest rok 2036, w tym roku doświadczymy następnego wydarzenia halvingu, w którym nagroda za blok spadnie do 0,39 Bitcoina za blok. Na szczęście, gdy Bitcoin stał się niezwykle cenny jako globalny aktyw, przewyższając kapitalizację rynku złota, kraje zaczęły używać tego cyfrowego aktywa jako neutralnego aktywa rezerwowego w handlu między różnymi blokami ekonomicznymi i walutowymi. To spowodowało większe transfery do podstawowego łańcucha dla niezmienności, co z kolei zwiększyło przychody z pobierania opłat, które przewyższyły wartość nagród za bloki. Mimo to, marże wydobycia nadal się kurczą z powodu globalnej adopcji na poziomie państwowym i stworzyły obszar konkurencji geopolitycznej.

Wczesni entuzjaści Bitcoina ubolewają nad przejęciem przemysłu wydobywczego przez państwo, ale niestety z perspektywy teorii gier było to nieuniknione. W miarę jak Bitcoin zyskiwał na znaczeniu w fundamentach globalnego systemu finansowego, produkcja tego aktywa stała się kwestią geopolitycznego znaczenia. Żaden prywatny przemysł nie miał możliwości konkurowania z rządami narodowymi w zakresie skali, koordynacji i kontroli energii. W pewnym sensie jedynym sposobem na uniknięcie koncentracji wydobycia Bitcoina przez rząd byłoby zatrzymanie się sieci Bitcoin w jej adopcji gdzieś przed osiągnięciem statusu najbardziej prominentnego neutralnego aktywa rezerwowego na planecie. Gdyby tak się stało, wydobycie Bitcoina pozostałoby przemysłem sektora prywatnego, ale sieć nigdy nie zyskałaby znaczenia poza niszowym aktywem alternatywnym.

Nie oznacza to, że przemysł wydobywczy jest całkowicie zarządzany przez rządy. Partnerstwa publiczno-prywatne są kręgosłupem tej branży, podobnie jak przemysł energetyczny dziesięć lat temu. Chociaż firmy petrochemiczne są podmiotami sektora prywatnego, są one w dużym stopniu uzależnione od licencjonowanych, rządowych złóż ropy naftowej i gazu. Podobnie, niezależni dostawcy energii budują zakłady wytwarzania energii, aby sprzedawać energię z zyskiem, ale muszą przechodzić przez regulacyjne przeszkody i sprzedawać energię zakładom energetycznym, które są przynajmniej pod nadzorem rządu, jeśli nie są całkowicie własnością rządu. Wydobycie Bitcoinów zaczęło działać w podobnym paradygmacie, w którym prywatne firmy budowały i zarządzały centrami danych, ale z rządowymi kontraktami zatwierdzonymi w bardzo rzadkich okolicznościach.

Firmy, które osiągają największe zyski w tej branży, to te, które projektują i produkują ASIC. Firmy te są wysoko wyspecjalizowane i podlegają kontrolom eksportowym w sposób, w jaki firmy chipowe były w latach 2020-tych podczas początkowego boomu AI. Te korporacje mają siedzibę w USA, Chinach lub krajach blisko związanych z jednym z tych dwóch. Inne kraje nie mogły konkurować z postępami w projektowaniu chipów i innymi technologicznymi produktami ubocznymi wyścigu technologii obronnej między dwoma wielkimi mocarstwami.

Biorąc pod uwagę, że efektywność wydobycia jest źródłem przewagi narodowej, badania i rozwój maszyn, które zapewniają tę przewagę, były częściowo finansowane z dotacji rządowych i stymulowane przez tajne informacje technologiczne. W zamian za tę pomoc rząd dyskwalifikuje lub zatwierdza sprzedaż zagraniczną poprzez przepisy, które przypominają Międzynarodowe Przepisy dotyczące Handlu Bronią (ITAR) lub ustawę CHIPS. Dostęp do nowoczesnych ASIC-ów przez kraje, które nie są wystarczająco zaawansowane, aby zaprojektować i wyprodukować własne, jest zachętą do umów handlowych, podobnie jak dostęp do chipów NVIDIA podczas boomu AI.

Podczas gdy cypherpunks z wczesnej części wieku byliby oburzeni zaangażowaniem państw narodowych w wydobycie Bitcoina, w dziwny sposób decentralizacja sieci jest silniejsza niż kiedykolwiek. Rozwój mocy obliczeniowej zapewnił, że żaden pojedynczy aktor nie mógłby zaatakować sieci. Dodatkowo, wszelkie pojawiające się zagrożenia dla sieci stworzone przez pojedynczy naród szybko przewyższyłyby nieporozumienia i tymczasowo zjednoczyłyby resztę świata przeciwko temu krajowi jako niebezpiecznemu aktorowi zagrażającemu globalnemu systemowi finansowemu. Podczas gdy wiele krajów utrzymywało swoje waluty fiducjarne jako podstawę swoich gospodarek, każdy kraj na ziemi uznaje wartość Bitcoina, co pozwala jednostkom żyć według standardu Bitcoina w każdym zakątku świata. Gdyby Satoshi musiał wybierać między decentralizacją pieniędzy a algorytmem proof of work, prawdopodobnie wybrałby to pierwsze. Miejmy nadzieję, że tak właśnie jest, ponieważ tak się stało.

Ten artykuł jest prezentowany w najnowszym wydaniu drukowanym Bitcoin Magazine, Wydanie 2036. Dzielimy się nim tutaj jako wczesnym spojrzeniem na pomysły badane w całym wydaniu.

Źródło: BitcoinMagazine